काँग्रेस सच्चिने कि सकिने ?

इतिहासमा नेपाली काँग्रेसको स्थान सम्मानजनक छ । अघिल्लो पुस्ताले प्रजातन्त्र स्थापनार्थ भोगेको कठोर यातना, निष्ठापूर्ण बलिदान र दृष्टिकोणसहितको नागरिकप्रतिको उत्तरदायित्वकै कारण त्यो स्थान बनेको हो । इतिहासको सम्मान नहुँदा पनि त्यसको ब्याजले मात्र काँग्रेसलाई पछिल्लो ३० वर्षसम्म राजनीतिक मैदानमा उत्रिने बल प्रदान ग¥यो । अहिलेको पुस्ताले सङ्गठन निर्माणमा सिन्कोसमेत भाँचेको छैन, सैद्धान्तिक विषयमा पनि कहिल्यै बहस गरेन, खालि व्यक्तिगत लाभ वा हानि हुने अवस्थाबाहेक ।

आज पनि काँग्रेस एउटा शक्तिका रूपमा स्थापित भइरहनुको मुख्य कारण आस्थाका आधारमा कायम रहेको जनमतले मात्र हो । त्यो जनमतले अब सिद्धान्तहीन र विचारशून्य नेतृत्वलाई थेगिरहनुपर्छ भन्ने छैन ।

अहिलेको राजनीतिक पुस्ता नालायकै भएर नभनौँ, विचार शून्यताको परिणाम हो यो । त्यो शून्यता सिद्धान्तभन्दा सत्ता प्रधान ठान्ने चरित्रले निर्माण गरेको हो । चौधौँ महाधिवेशनको पूर्वसन्ध्यासम्म आइपुग्दा पनि पार्टीको भावी कार्यदिशा के हुने, समयसापेक्ष पार्टी सिद्धान्तको पुनर्ताजगीकरण कसरी गर्ने, युवा आकर्षण कसरी बढाउने, अबको काँग्रेस कस्तो हुने भन्ने सैद्धान्तिक विषयले ठाउँ पाएको छैन, पाउने गुन्जायस पनि देखिँदैन । आकाङ्क्षीको प्राथमिकता पार्टीको नेतृत्व कसरी हत्याउने भन्नेमा मात्र केन्द्रित छ । पार्टीको सभापति त एकजना पक्कै होला तर मुलुक, दलीय पद्धतिलाई सुहाउँदो र काँग्रेसलाई चाहिएको नेता कोही हुने छैन ।

Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *